ABD Hava Kuvvetleri uçaklarının düşük harbe hazırlık oranlarından mustarip; Uçaklar modernleştikçe oran düşüyor. ABD yüksek harbe hazırlık oranını sürdürmek için filolarını yeniliyor ancak bunun aksine Air Forces Times’un raporu oranın azaldığını gösteriyor.
Lockheed Martin seri üretime başlamak yeşil ışığın yanmasını bekliyor, ancak önce İlk Operasyonel Test ve Değerlendirme (Initial Operational Test & Evaluation /IOT & E) onayına ihtiyacı var. Federal yasalar uyarınca, büyük bir savunma tedarik programı, operasyonel test ve değerlendirme direktörü (DOT ve E) test sürecinin tamamlanmasının ardından savunma bakanı ve Kongreye nihai bir rapor sunana kadar tam oranlı üretime geçemez. Ancak yeşil ışık Müşterek Program Ofisinin (Joint Program Office) Entegre Test Gücü (Integrated Test Force )test prosedürünü tamamlayamadığından yanmıyor. Testleri tamamlamak için uçağın eşik operasyonel hazırlık oranını aşması gerekiyor. F-35 operasyonel test filosu, 5 Aralık 2018'de IOT & E'nin başlamasından bu yana ortalama yüzde 11'lik bir hazırlık oranına sahip oldu.
Test filosundaki 23 uçak, Haziran 2019'da yüzde 8,7'lik “tamamen görev yeteneğine sahip” oranını elde etti. Tamamen görev yeteneğine sahip bir uçak, F-35 gibi çok görevli programlar için özellikle önemli. Filonun hazırlık oranı bir önceki ayla kıyaslandığında ayrı bir nitelik kazanıyor. Filo bir önceki ay yüzde 4,7 oranına ulaşabildi. Aralık 2018'den itibaren operasyonel testlerin başlamasından bu yana, filo ortalama yüzde 11'lik bir ortalama tam görev yeteneğine sahip oldu.. Pentagon’un operasyonel test yöneticimi, test filosunun programın test ve değerlendirme ana planının zorlu zamanlamasını karşılamak için yüzde 80 doluluk oranına ihtiyaç duyuyor.
Uçak görev kabiliyeti statüsü, yedek parça eksikliği veya radar veya elektronik harp araçları gibi bir görev sistemindeki bir arıza dahil nedenlerden dolayı düşük görünebilir. Uçağa öz savunma sağlayan füze ikaz sisteminin pilotu uyarmaması veya pilotun taktığı 400 bin dolarlık kaska görüntüyü sağlayamaması temel sorunlar arasında yer alıyor çünkü bunlar bilgi işleme merkezinin doğru çalışmadığına işaret ediyor. Uçak bu koşullar altında birçok görevi yerine getirebilse de, merkezdeki bir test uçağının tüm sistemlerin düzgün çalışması gerekiyor.
Air Force Times yayın ortanı tüm hava kuvvetleri uçak programlarındaki hazırlık rakamlarının son sekiz yılda istikrarlı bir şekilde azaldığını iddia ediyor.
2012 yılında, tüm 5 bin 400 uçağın ortalaması, yüzde 77.9'luk “misyon yeteneğine sahip” bir oranda idi. 2018 yılı itibariyle, bu rakam yüzde 69,97'ye geriledi.
F-22 ve F-35 gibi daha yeni uçaklar, değiştirilecekleri eski uçaklardan daha düşük hazırlık seviyesi ile dikkat çekiyor. Örneğin, F-22 filosunun 2018'de yüzde 51,74 misyon yeteneğine sahip olduğu, eski F-15E'nin ise yüzde 71,16 oranına sahip olduğu görülüyor. F-35D filosunun ortalama yüzde 49.55 misyona sahip olduğu, F-16D'nin ise yüzde 66.24 oranına sahip olduğu ve A-10C'nin yüzde 72.51 misyon kapasitesine sahip olduğu görülüyor.
F-35 operasyonel test filosunun hazırlık seviyesi de daha iyi değil. Hazırlık oranları sürekli olarak kötüydü. Pentagon'un Ekim ayında F-35 programının tam oranlı üretime geçmeye hazır olup olmadığına karar vermesi bekleniyor. Test filosunun elindeki yetersiz bilgi ile vereceği kararın geleceği ise belirsiz.
